Σκοτάδι στο Ταλίν του Ilka Jarvilaturi

Το “Σκοτάδι στο Ταλίν ” (Darkness in Tallinn) του Ilka Jarvilaturi είναι μια καλή ευκαιρία για να επιβεβαιώσουμε την καθοριστική συμβολή του ασπρόμαυρου, τόσο στη συνολική αισθητική μιας ταινίας, όσο και στις παραγόμενες από αυτήν σημασίες. Ο μύθος της ταινίας οργανώνεται γύρω από δύο κύκλους: την απόπειρα μιας συμμορίας να κλέψει το κρατικό θησαυρό της Εσθονικής Δημοκρατίας, και τις δυσκολίες της γέννησης που αντιμετωπίζει ένα νεαρό ζευγάρι.

Απ’ το χιόνι του Σωτήρη Γκορίτσα

Το “Απ’ το χιόνι” του Σωτήρη Γκορίτσα βρίσκεται διχασμένο ανάμεσα σε μια ρεαλιστική αντιμετώπιση και σε ένα βλέμμα γεμάτο από στερεότυπα, πάνω σε μια θερμή πραγματικότητα. Η ρεαλιστική διάσταση της ταινίας -προφανής λόγω της επιλογής του θέματος- θα μπορούσε να οδηγήσει την ταινία σε σημασίες και νοήματα άκρως ενδιαφέροντα.

Ο τελευταίος πυρετός

“Μου είπανε άστηνε, μα εγώ τους είπα όχι
για τέτοια βήματα δεν είμαι δυνατός
Τα χρόνια φύγανε, δεν υπάρχουν άλλοι στόχοι
για μένα είναι ο τελευταίος πυρετός”
Λαϊκό τραγούδι του Γιώργου Μαργαρίτη

Η ταινία του Τζών Μακ Νώτον/ John McNaughton Mad Dog And Glory δείχνει σε ένα πρώτο βλέμμα, διχασμένη- ανάμεσα σ’ αυτά που οι συνθήκες παραγωγής της επιτάσσουν, και σ’ αυτά που το παρελθόν του σκηνοθέτη της υπονοεί. 

Εικόνες σε εξορία – το κοινωνικό περιθώριο και το σινεμά

Ένας ψύχραιμος παρατηρητής εξετάζοντας το σώμα των ταινιών του παγκόσμιου κινηματογράφου μπορεί εύκολα να καταλήξει σε λανθασμένα συμπεράσματα. Έχοντας να αντιμετωπίσει ένα εξαιρετικά ευρύ φάσμα θεματικών επιλογών, κινδυνεύει να θεωρήσει αυτήν ακριβώς

Ένας απόλυτος έρωτας

“Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα,
Η ώρα που και η σκέψη μου πεθαίνει,
και που δεν θέλω να ‘χει τελειωμό”
Λαϊκό τραγούδι του Άκη Πάνου

Η ταινία περιγράφει την ερωτική συνάντηση δύο προσώπων, του Αντουάν

Το τέλος του ονείρου

Ο “ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ”  (σκηνοθεσία: Περικλής Χούρσογλου) ανήκει στην ομάδα εκείνη των ταινιών, που προσπαθούν να ερμηνεύσουν το σήμερα ενός προσώπου, προσεγγίζοντας το παρελθόν του. Φέρει όμως κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία, καθώς θα συναντήσουμε μέσα στις εικόνες

Η λιτότητα ως οπτικό ύφος

Ο Κριστόφ Κισλόφσκι (Krzysztof Kieslowski) αποτελεί σήμερα μια εξαιρετική περίπτωση σκηνοθέτη. Χαμένος μέσα στο γεμάτο χρυσές μετριότητες ομιχλώδες τοπίο του ευρωπαϊκού σινεμά -όπου ο βερμπαλισμός περισσεύει και επιδειξιμανία κυριαρχεί- αισθάνεται μάλλον μόνος και σίγουρα άβολα.

Η περίπτωση Phillip Kaufman

Ο Phillip Kaufman είναι ένας σκηνοθέτης που χωρίς να μπορεί να θεωρηθεί περιθωριακός κάνει ταινίες που προκαλούν αμηχανία στους υπεύθυνους διευθυντές των Χολιγουντιανών στούντιο. Ταινίες που διατρέχουν όλα τα είδη του κλασσικού κιν/φου:

Η γοητεία των δεινοσαύρων

Το σινεμά που κάνει ο Στήβεν Σπήλμπεργκ, ήταν πάντα ένας χώρος όπου το παιδί κατέχει περίοπτη θέση -είτε σαν το κεντρικό πρόσωπο μέσα στην αφήγηση (Ε.Τ.), είτε σαν το κυρίαρχο βλέμμα στην ανάγνωση του μύθου (Κάπτεν Χουκ). Ακόμα και στις ταινίες δράσης και τρόμου του σκηνοθέτη

Ο εραστής της κομμώτριας

Η ταινία περιγράφει την ερωτική συνάντηση δύο προσώπων, του Αντουάν και της Ματίλντ. Οργανώνοντας την αφήγηση με κέντρο τον άνδρα, αλλά έχοντας πάντα σαν αντικείμενο της εικόνας τη γυναίκα, η σκηνοθεσία αντιμετωπίζει τη συνεύρεση τους με τους τρόπους και τις εικόνες